Czego spodziewać się na sesji 9D Breathwork

Jeśli słyszałeś o sesji oddechowej dziewięciowymiarowej, możesz czuć jednocześnie ciekawość i ostrożność. To rozsądne. Takie sesje mogą brzmieć dramatycznie: słuchawki, wielowarstwowy dźwięk, prowadzone wskazówki, intensywne oddychanie, emocjonalne uwolnienie. W najlepszym wydaniu mogą być uporządkowanym sposobem na poznawanie oddechu i ciała. Nie są magią ani leczeniem medycznym. Najbezpieczniej jest zrozumieć, w co wchodzisz, dobrze się przygotować i dać sobie przyzwolenie na mniejszy wysiłek.

Czym jest sesja oddechowa dziewięciowymiarowa?

Sesja oddechowa dziewięciowymiarowa to zwykle immersyjne, prowadzone doświadczenie oddechowe, które łączy rytmiczne oddychanie, muzykę, prowadzenie głosem, dźwięk przestrzenny, a czasem język hipnotyczny lub motywacyjny. Określenie „dziewięciowymiarowy” zazwyczaj odnosi się do warstwowego doświadczenia dźwiękowego, a nie do formalnej kategorii naukowej ani sprawdzonej metody medycznej.

Większość sesji jest zaprojektowana tak, by sprawiała wrażenie bardziej filmowego przeżycia niż zwykłej praktyki oddechowej. Możesz zostać poproszony o oddychanie przez usta, stosowanie połączonego rytmu oddechu, wstrzymywanie oddechu w określonych momentach lub podążanie za emocjonalnymi wskazówkami. Niektórzy opisują to doświadczenie jako energetyzujące, oczyszczające emocjonalnie lub głęboko refleksyjne. Inni mogą uznać je za zbyt intensywne, zwłaszcza jeśli są wrażliwi na zawroty głowy, uczucie paniki lub silne emocje.

Ważne jest uczciwe podejście do dowodów: badania konkretnie nad „oddechem dziewięciowymiarowym” są ograniczone. Wiele internetowych twierdzeń wykracza poza to, co zostało starannie przebadane. Jeśli dopiero zaczynasz przygodę z praktykami oddechowymi, zacznij od czegoś łagodniejszego, na przykład od bezpłatnych ćwiczeń oddechowych Emy dostępnych w bezpłatnych ćwiczeniach oddechowych online, zanim spróbujesz bardziej intensywnej sesji.

Czego spodziewać się podczas sesji oddechowej dziewięciowymiarowej

Każdy prowadzący i każde nagranie są inne, ale wiele sesji oddechowych dziewięciowymiarowych przebiega podobnym torem:

1. Otwarcie i intencja: Uspokajasz się, kładziesz i wybierasz prostą intencję, na przykład „zmiękczyć się”, „odpuścić” lub „słuchać”.
2. Aktywacja: Oddech staje się pełniejszy i bardziej rytmiczny. Muzyka może narastać. Prowadzący może zachęcać do zaangażowania, wydawania dźwięków lub ruchu.
3. Szczyt intensywności: Możesz zauważyć mrowienie, ciepło, emocje, lekkie oszołomienie, łzy, śmiech albo niepokój. Te odczucia są sygnałem, by pozostać uważnym, a nie naciskać mocniej.
4. Wstrzymania oddechu lub wolniejsze oddychanie: Niektóre sesje zawierają przerwy po wdechu lub wydechu. Utrzymuj je łagodne; nigdy się nie forsuj.
5. Integracja: Tempo zwalnia. Odpoczywasz, czujesz ciało i pozwalasz układowi nerwowemu się wyciszyć.

Najbezpieczniejszy oddech to taki, z którego możesz łagodnie wrócić.

Dobra sesja powinna przypominać ci, że to ty masz kontrolę. Możesz oddychać przez nos, zwolnić, otworzyć oczy, położyć dłoń na ciele albo całkowicie przerwać. Intensywność nie jest tym samym co głębia.

Jak przygotować się bezpiecznie

Przygotowanie ma znaczenie, ponieważ sesja oddechowa dziewięciowymiarowa może być stymulująca fizycznie i emocjonalnie. Wybierz czas, po którym nie musisz się spieszyć. Nie praktykuj podczas prowadzenia auta, stania, kąpieli ani w żadnym miejscu, gdzie zawroty głowy mogłyby narazić cię na ryzyko.

• Zadbaj o bezpieczną przestrzeń: Połóż się na łóżku, macie do jogi lub dywanie. Utrzymuj pokój w cieple i bez ostrych przedmiotów.
• Używaj słuchawek ostrożnie: Utrzymuj wygodną głośność. Dźwięk immersyjny nie powinien przytłaczać uszu.
• Jedz lekko: Zbyt pełny żołądek może sprawić, że aktywne oddychanie będzie niekomfortowe.
• Ustal granicę: Zdecyduj wcześniej, że zwolnisz, jeśli poczujesz się niebezpiecznie, odrętwiale, spanikowany albo zdezorientowany.
• Powiedz komuś, jeśli trzeba: Jeśli jesteś zdenerwowany, ćwicz z przeszkolonym prowadzącym lub miej obok zaufaną osobę.

Unikaj intensywnej pracy z oddechem, chyba że masz zgodę lekarską, jeśli jesteś w ciąży, masz zaburzenia napadowe, istotną chorobę serca, niekontrolowane nadciśnienie, niedawno przebyte operacje, poważną chorobę układu oddechowego, historię omdleń albo historię psychozy lub manii. To także miejsce, by być precyzyjnym: oddech w dobrostanie nie jest medycyną oddechową. Zdrowie układu oddechowego może obejmować poważne stany, od zakażeń dolnych dróg oddechowych związanych z wirusem syncytialnym układu oddechowego u małych dzieci po ciężką niewydolność oddechową u dorosłych wymagającą zaawansowanej opieki. Pytania dotyczące profilaktyki i leczenia należą do wykwalifikowanych klinicystów; nawet dobrze przebadane tematy, takie jak witamina D a infekcje dróg oddechowych, różnią się od twierdzeń dotyczących pracy z oddechem.

Jak spróbować krok po kroku

Jeśli zdecydujesz się spróbować sesji oddechowej dziewięciowymiarowej, zacznij zachowawczo. Nie musisz idealnie naśladować prowadzącego. Twoim zadaniem jest pozostać w kontakcie z ciałem.

1. Zacznij od ugruntowania. Poczuj powierzchnię pod sobą. Nazwij trzy rzeczy, które słyszysz. Rozluźnij szczękę.
2. Wybierz łagodną intencję. Unikaj wymuszania przełomu. Spróbuj: „Będę dla siebie życzliwy”.
3. Zacznij poniżej swojego maksimum. Jeśli prowadzący prosi o szeroki oddech przez usta, zacznij od wysiłku na poziomie sześćdziesięciu do siedemdziesięciu procent.
4. Utrzymuj łatwy wydech. Pozwól powietrzu wypływać bez ściskania. Wymuszony wydech może sprawić, że praktyka będzie bardziej pobudzająca.
5. Obserwuj sygnały ostrzegawcze. Jeśli pojawi się ból w klatce piersiowej, silne zawroty głowy, splątanie lub lęk, który staje się nie do opanowania, zatrzymaj się i oddychaj normalnie.
6. Użyj oddechu do wyciszenia. Wdychaj delikatnie przez nos, wydychaj powoli przez usta i powtarzaj, aż poczujesz większą stabilność.
7. Odpocznij przed wstaniem. Daj sobie kilka minut po zakończeniu nagrania. Wstawaj powoli.

Jeśli to wydaje się zbyt dużo, to nie jest porażka. Prostsza praktyka może być dla ciebie lepsza. Na spokojniejsze wprowadzenie wypróbuj siedem ćwiczeń oddechowych na szybkie obniżenie stresu przed powrotem do głębszej pracy.

Opieka po praktyce i integracja

Chwile po sesji oddechowej dziewięciowymiarowej są częścią praktyki. Twój układ może czuć się otwarty, zmęczony, emocjonalny albo niezwykle cichy. Jeśli możesz, nie komplikuj następnej godziny.

• Wypij wodę i zjedz coś odżywczego, jeśli czujesz się osłabiony.
• Zapisz kilka myśli: Co poczułem? Czego potrzebuję teraz? Jaki jeden mały krok mi służy?
• Unikaj dużych decyzji bezpośrednio po intensywnej sesji emocjonalnej.
• Uziemiaj się przez zmysły: dotknij koca, rozejrzyj się po pokoju albo wyjdź na zewnątrz i poczuj stopy.

Jeśli sesja poruszyła trudne wspomnienia lub silny dyskomfort, rozważ rozmowę z terapeutą lub wykwalifikowaną osobą wspierającą. Praca z oddechem może otwierać treści, ale nie rozwiązuje ich automatycznie. Aby łagodnie się uspokoić po intensywnej praktyce, techniki uziemiania uważności Emy, dostępne w technikach uziemiania uważności, mogą pomóc ci wrócić do chwili obecnej.

Często zadawane pytania

Czy sesja oddechowa dziewięciowymiarowa jest dobra dla początkujących?

Dla niektórych początkujących może być zbyt intensywna. Jeśli dopiero zaczynasz, najpierw wybierz krótsze i łagodniejsze praktyki oddechowe. Jeśli jednak zdecydujesz się na sesję dziewięciowymiarową, wybierz wariant przyjazny dla początkujących i daj sobie pełne przyzwolenie na zwolnienie tempa lub przerwanie.

Ile trwa sesja oddechowa dziewięciowymiarowa?

Wiele sesji trwa od około czterdziestu pięciu do dziewięćdziesięciu minut, choć formaty są różne. Zostaw sobie dodatkowy czas po zakończeniu, aby nie wracać w pośpiechu do pracy, prowadzenia auta czy wymagających rozmów.

Czy sesja oddechowa dziewięciowymiarowa może pomóc przy lęku?

Niektóre osoby uważają prowadzone praktyki oddechowe za uspokajające lub pomagające w emocjonalnym porządkowaniu, ale intensywne oddychanie może też wywołać odczucia podobne do lęku, takie jak mrowienie, zawroty głowy czy przyspieszone bicie serca. Jeśli masz napady paniki lub objawy traumy, wybieraj łagodne praktyki i rozważ profesjonalne wsparcie.

Czy powinienem robić sesję oddechową dziewięciowymiarową codziennie?

Codzienna intensywna praca z oddechem nie jest potrzebna większości osób. Wielu osobom bardziej służą okazjonalne głębsze sesje połączone z prostymi codziennymi oddechami uspokajającymi, medytacją, spacerami, snem i wspierającymi rutynami.

Źródła

1. Nair H i in. (2010). Globalne obciążenie ostrymi zakażeniami dolnych dróg oddechowych z powodu wirusa syncytialnego układu oddechowego u małych dzieci: przegląd systematyczny i metaanaliza. The Lancet.
2. Peek GJ i in. (2009). Skuteczność i ocena ekonomiczna konwencjonalnego wspomagania wentylacji w porównaniu z pozaustrojowym utlenowaniem membranowym w ciężkiej niewydolności oddechowej u dorosłych (CESAR): wieloośrodkowe randomizowane badanie kontrolowane. The Lancet.
3. Martineau AR i in. (2017). Suplementacja witaminą D w celu zapobiegania ostrym zakażeniom dróg oddechowych: przegląd systematyczny i metaanaliza danych poszczególnych uczestników. BMJ.

Ten artykuł ma charakter ogólny i nie zastępuje opieki medycznej. Jeśli masz problem zdrowotny, skonsultuj się z wykwalifikowanym specjalistą.